معاصر در فهرست كتاب الهداة كتاب منية الداعى و غنية الواعى را به شيخ مترجم نسبت داده است . شيخ على بن محمد بن فرج شيخ معاصر در امل الآمل گويد : وى فاضلى بزرگوار بود و پيش از اين هم به عنوان ابن فرج يادآورى شده است « 1 » . مؤلف گويد : پيش از اين گفتيم و اكنون هم مىگوئيم هر دو ترجمه مربوط به يك شخص است . مولى نصير الدّين على بن محمد كاشى پيش از اين به‌عنوان نصير الدّين على بن محمد بن على كاشانى يادآورى شده است و از غوالى اللئالى ابن جمهور احساوى استفاده مىشود كه ملا نصير الدّين از سيد جلال الدّين ابن دار الصخر روايت مىكرده و سيد ابو العز جلال الدّين بن عبد اللّه بن شرفشاه حسينى از وى روايت داشته است . بنابراين ، مولانا نصير الدّين همدرجهء با شيخ فخر الدّين فرزند علّامه بلكه همدرجهء با خود علّامهء حلّى بوده است . و پيش از اين هم ، ترجمه شيخ نصير الدّين على بن محمد بن على كاشى يادآورى شد و به حق بايد گفت هر دو عنوان مربوط به يك شخص است . سيد جلال الدّين در وصف شيخ نصير الدّين گفته است : شيخى الامام العلّامة مولانا نصير الدّين على بن محمد كاشى ( قدّس اللّه نفسه ) . شيخ ابو الحسن ، على بن محمد قرشى معروف به ابن زبير پيش از اين به نام ابو الحسن على بن محمد بن زبير قرشى كوفى معروف به

--> ( 1 ) - امل الآمل ، ج 2 ، ص 202 .